Ο Aleix Espargaro θεωρεί ότι διανύει τα καλύτερα χρόνια της αγωνιστικής του καριέρας και ότι έχει φτάσει σ’ ένα επίπεδο που θα μπορούσε να είναι στις μάχες για βάθρο.

Αυτό, βέβαια, με την προϋπόθεση ότι θα είχε στη διάθεσή του μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα.

Ο Ισπανός έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία το 2009 και σε λίγες ημέρες, στο GP της Jerez, θα φτάσει τα 150 Grand Prix στη MotoGP.

O Aleix πέρασε δυο χρόνια ως εργοστασιακός οδηγός της Suzuki και τώρα είναι στην 3η του χρονιά με την Aprilia, χωρίς όμως να έχει πάρει βάθρο με τις δυο αυτές ομάδες.

«Νοιώθω ότι οδηγώ καλύτερα από ποτέ σε όλη μου τη ζωή… στα φρένα, στις αποφάσεις που πρέπει να παίρνω… παντού».

«Νοιώθω ότι είμαι δυνατός και για πρώτη φορά στην καριέρα μου πιστεύω ότι μπορώ να παλεύω για το βάθρο».

«Δυστυχώς, όμως, δεν είναι κάτι που μπορώ να κάνω από μόνος μου. Πρέπει να έχουμε το σύνολο και γι’ αυτό δουλεύουμε όλοι μαζί. Είμαστε στο δρόμο».

Η Aprilia έκανε σημαντικά βήματα προόδου με την RS-GP, μετά από ένα δύσκολο 2018, γυρνώντας στη φιλοσοφία της μοτοσυκλέτας του ’17.

Το μεγάλο πρόβλημα για τον Aleix, είναι το γεγονός ότι αυτή η νέα μοτοσυκλέτα, «τρώει» αρκετό λάστιχο στα πρώτα στάδια ενός Αγώνα.

«Παραμένουμε δυνατοί στο τέλος του Αγώνα, αλλά για κάποιον λόγο τώρα, η μοτοσυκλέτα καταστρέφει περισσότερο το ελαστικό στην αρχή».

«Η έλλειψη πρόσφυσης σημαίνει ότι αν θέλω να ακολουθήσω τους μπροστά, γλιστράω περισσότερο κι αυτό σημαίνει μεγαλύτερη φθορά».

«Αυτό δεν συνέβαινε το 2017… τώρα αν θέλω να μείνω κοντά στο μπροστινό γκρουπ, θα πρέπει να καταστρέψω σχεδόν το πίσω ελαστικό. Διαφορετικά δεν γίνεται».