Της Στεφανίας Παντελιδάκη

Βρεθήκαμε με την Τόνια Κορρέ στη Νάξο, για την παρουσίαση αθλητών του Αθλητικού Σωματείου Δίτροχων Νάξου, αλλά όχι τυχαία. Η Κορρέ έχει ρίζες από το νησί, συγκεκριμένα από το χωριό Σκαδό. Επισκέπτεται χειμώνα-καλοκαίρι το νησί και είναι περήφανη που βρίσκεται πλέον στην οικογένεια του Σωματείου.

Η 16χρονη αναβάτρια «κρατάει» το ρεκόρ ως η πρώτη Ελληνίδα που αγωνίστηκε σε Πρωτάθλημα Μοτοσυκλέτας σε τόσο νεαρή ηλικία και είναι η μοναδική γυναίκα στην ηλικιακή της κατηγορία που κάνει πρωταθλητισμό σε αυτό το ιδιαίτερο άθλημα.

Είχε από πολύ μικρή ηλικία πάθος για τους δυο τροχούς. Όταν ήταν 10 χρονών είδε τυχαία τη σχολή με αγωνιστικές προπονήσεις και κάπως έτσι η αγάπη για τις μοτοσυκλέτες και την ταχύτητα ξεκίνησε. Οι γονείς της περίμεναν να ξεχαστεί αυτός ο έρωτας, αλλά περνούσε ο καιρός και η Τόνια σκεφτόταν τις μοτοσυκλέτες που είχε δει εκείνη τη μέρα. Τελικά, οδήγησε μια μικρή Yamaha και φτάνουμε στο σήμερα που είναι κάτοχος του Τίτλου του Βαλκανικού Πρωταθλήματος.

Την προηγούμενη σεζόν, το 2025, συμμετείχε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Γυναικών, ανεβαίνοντας στο πρώτο σκαλί του βάθρου μετά από προσπάθειες και θυσίες τριών σεζόν - από το 2023.

Στη φετινή σεζόν 2026, θα δούμε την Τόνια Κορρέ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Alpe Adria στη μεικτή κατηγορία Sportbike και Yamaha R7. Θα αγωνιστεί επίσης με έκτακτη συμμετοχή σε δύο αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γυναικών που συμπίπτουν με το Alpe Adria [Round 3, BRNO 10-12/07 & Round 5, AI Motor Park 25-27/09], αφήνοντας από νωρίς το στίγμα της στις μεγάλες κατηγορίες.

Πώς αισθάνεσαι που στέφθηκες Πρωταθλήτρια Βαλκανίων μετά από 3 χρόνια προσπάθειας και τι κρατάς περισσότερο από την προηγούμενη σεζόν;

«Το ήξερα ότι το 2023 θα ήμουν στο χαμηλότερο «σκαλί» ώστε στη συνέχεια να εξελιχθώ και να φτάσω στο ψηλότερο. Όλοι αρχίζουν από κάποιο επίπεδο. Σίγουρα ευχαρίστηση και κυρίως ικανοποίηση διότι βλέπεις ότι η προπόνηση και η δουλειά που κάνεις, αποδίδει.»

Ποιος είναι ο στόχος για φέτος; Είναι ο Τίτλος;

«Φυσικά όλοι μας έχουμε στόχο τον Τίτλο αλλά φέτος θέλω να μάθω την μοτοσυκλέτα [Yamaha R7] τα όρια της και τα δικά μου. Γιατί από μια κατηγορία που ήταν μονοκύλινδρο, 300ρι [CFMOTO 300], πάω σε μια κατηγορία πολύ μεγαλύτερη. Για να είμαι έτοιμη για τις επόμενες σεζόν για το Ιταλικό Πρωτάθλημα, το Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο. Το World WCR [Παγκόσμιο Γυναικών] είναι ο κυριότερος στόχος για μένα. Μετά από αυτό ελπίζω και πιστεύω ότι θα συνεχίσω να εξελίσσομαι, επειδή δεν σημαίνει ότι σταματάει εκεί το άθλημα για τις γυναίκες.»

Ποιες είναι οι κύριες διαφορές των μοτοσυκλετών Yamaha YZ R7 και CFMOTO 300;

«Μόνο η δύναμη είναι αρκετά μεγάλη διαφορά! Αλλά εννοείται πως η Yamaha R7 είναι πολύ στιβαρή μοτοσυκλέτα και ‘’καλή’’ ώστε να τρέξεις σε Πρωτάθλημα. Γιατί η CF είναι κατασκευασμένη για αγώνες, αλλά όχι για τόσο απαιτητική κατηγορία. Είναι φτιαγμένο για να αρχίσεις την πορεία στο μηχανοκίνητο αθλητισμό σε ένα μικρό πρωτάθλημα όχι τόσο απαιτητικό οικονομικά. Γιατί και οι αγώνες που είχε δεν ήταν μακρινοί (σε αποστάσεις), σε αντίθεση με αυτό που θα κάνουμε φέτος με τη Yamaha».

Πλησιάζει η ημερομηνία του πρώτου αγώνα τον Μάιο, ποια είναι η προετοιμασία, υπάρχουν θυσίες;

«Εννοείται υπάρχουν κάποιες θυσίες όταν πλησιάζει ο αγώνας. Φυσικά περνάω χρόνο με φίλους κ.λπ. αλλά δεν τα έχω όλα. Είναι ένα άθλημα κοστοβόρο, χρονοβόρο και πολλά άλλα μαζί, διότι είναι και ο πρωταθλητισμός στη μέση. Δεν ‘’θυσιάζεις’’ όλη σου τη ζωή αλλά κοντά στους αγώνες κάποια πράγματα είναι περιορισμένα».

Γνωρίζεις αν υπάρχουν άλλες αναβάτριες στο Πρωτάθλημα ή και αν υπάρχουν στην Ελλάδα στην ηλικία σου άλλες αναβάτριες αγώνων; Τι σημαίνει για εσένα να εκπροσωπείς τις γυναίκες;

«Πέρυσι δεν υπήρχαν στην κατηγορία Sportbike. Για φέτος δεν γνωρίζω αλλά ελπίζουμε να έρθουν για να δείξουμε τι γίνεται! Στην Ελλάδα είμαι η μόνη που ασχολούμαι. Είμαι περήφανη που μπορώ να εκπροσωπώ τις γυναίκες πάνω απ' όλα και ελπίζω να δίνω το παράδειγμα, ότι μπορούμε να κάνουμε ακόμη και καλύτερα, όσα λένε ότι δεν μπορούμε. Πρέπει να δούμε και μια άλλη γυναίκα να το κάνει για να πούμε ότι “Α κοίτα τελικά μπορώ να το προσπαθήσω και εγώ’’».

Είναι εφικτό ένας αναβάτης / αναβάτρια από Ελλάδα να φθάσει στο MotoGP;

«Στην Ελλάδα η υποστήριξη είναι μηδενική. Δεν ενδιαφέρει το κράτος να επενδύσει σε αυτό το άθλημα. Δεν θέλει να εξελιχθούν τα παιδιά του. Με τους συναθλητές μου δυσκολευόμαστε οικονομικά. Διαμονή, ταξίδια, να φτιάξουμε τη μοτοσυκλέτα όπως πρέπει, προπονήσεις, εξοπλισμός και πολλά ακόμη. Ταξιδεύουμε από τη μια άκρη της χώρας ως την άλλη [Αθήνα-Σέρρες] για να προπονηθούμε. Χρειαζόμαστε μια πίστα πιο κοντά μας, κατάλληλη για προπόνηση στα μέτρα των ευρωπαϊκών αγώνων.

Έχουμε μία πίστα στα Μέγαρα, η οποία δεν έχει συντηρηθεί σωστά και χρειάζεται πολλά χρήματα για να βελτιωθεί. Αλλά έχουμε και το πρόβλημα ότι τώρα πια για να συμμετάσχει κανείς σε track day πρέπει να είναι 18 χρονών και να έχει δίπλωμα οδήγησης. Τι γίνεται τώρα αν εμείς οι αγωνιζόμενοι, θελήσουμε να συμμετάσχουμε σε ένα track day; Αν περιμένουμε να φτάσουμε τα 18 και να αρχίσουμε τις προπονήσεις, έχει τελειώσει.

Στερούμαστε μια πίστα που είναι κοντά μας και προπονήσεις σε track days που θα ήταν μεγάλη διευκόλυνση. Επειδή για να ‘’κλείσουμε’’ μια πίστα και να έχουμε ασθενοφόρο, πρέπει να δώσουμε ένα πολύ μεγάλο ποσό.

Οπότε για να φτάσουμε στο MotoGP εμείς, είναι πολύ δύσκολο. Πρέπει να ασχολείσαι από μικρή ηλικία, να έχεις πολλή υποστήριξη, χορηγούς, ‘’background’’ και φυσικά την υποστήριξη του κράτους… Μαζί με όλα αυτά, να πεις και ότι θα δώσω τα πάντα για να φτάσω εκεί. Γιατί το MotoGP είναι το ‘’ταβάνι’’ εννοείται. Δεν θέλουμε να κόψουμε φτερά εδώ. Απλά λέμε τη σκληρή αλήθεια ότι στην Ελλάδα το άθλημα αυτό είναι ξεχασμένο και μη αναγνωρισμένο».

Τι προπονήσεις κάνεις πέρα από την οδήγηση στη πίστα;

«Ασχολήθηκα περίπου ένα χρόνο με το aerial σε στεφάνι. Είχα μεγάλη βοήθεια από την προπονήτρια μου, Λίζα Παπαθεοδώρου, η οποία δεν με βοήθησε μόνο στην ενδυνάμωση και ισορροπία αλλά και πνευματικά. Ο τρόπος που σκέφτομαι έχει βελτιωθεί πάρα πολύ από εκείνες τις προπονήσεις. Ψυχολογικά και ο τρόπος που σκέφτομαι άλλαξε και το ‘’δεν μπορώ’’ το έχω αφήσει πίσω μου λόγω αυτής της γυναίκας. Επίσης, προπονούμαι στο τζετ-σκι τα καλοκαίρια. Όταν δεν μπορώ να κάνω προπόνηση με τη μοτοσυκλέτα, δανείζομαι ένα τζετ-σκι και προπονούμαι στο νερό. Φυσικά ποτέ δεν ξεχνάμε την ενδυνάμωση στο γυμναστήριο».

Οι χορηγοί που υποστηρίζουν την προσπάθεια της Τόνιας Κορρέ