Αναδημοσίευση από το σελίδα https://www.zougla.gr/

Την αφορμή για το θέμα που θα διαβάσετε και αφορά την ασφάλεια των δικυκλιστών μας την έδωσε η παράβαση που βεβαιώθηκε σε αναβάτη. Ο τροχονόμος έκρινε ότι το κράνος του δεν είναι σωστό και του έκοψε κλήση. Γράφει ότι δεν είναι εγκεκριμένου τύπου και του βεβαίωσε παράβαση 350 ευρώ ενώ του ζήτησε να καταθέσει το δίπλωμα οδήγησης.

Τι λέει το άρθρο 104 για τη χρήση βοηθητικών οργάνων κατά την οδήγηση
1. Οι οδηγοί οδικών οχημάτων, όταν οδηγούν, φορούν γυαλιά ή χρησιμοποιούν άλλα βοηθητικά όργανα ή μέσα, αν αυτό αναγράφεται στην άδειά τους. Οι οδηγοί μοτοσικλετών, αν το κράνος το οποίο φορούν δεν έχει διαφανές προστατευτικό κάλυμμα, φορούν και γυαλιά
κατά του ανέμου.
2. Η παράβαση της παρ. 1 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α.

Το ψάξαμε γιατί το θέμα έχει δύο όψεις. Ο μεν αναβάτης (θα σας εξηγήσουμε παρακάτω τις λεπτομέρειες) είχε εγκεκριμένο και νόμιμο κράνος  και κακώς ο τροχονόμος έγραψε στην κλήση ότι δεν είναι εγκεκριμένου τύπου. Ο αναβάτης όμως δεν είχε τη ζελατίνα στο κράνος αλλά δικαιολογήθηκε ότι φορούσε γυαλιά ηλίου. Στο σημείο αυτό μπορεί να υπάρχει παράβαση μιας και ο κώδικας στο Άρθρο 104 - Χρήση βοηθητικών οργάνων κατά την οδήγηση - αναφέρει : Οι οδηγοί μοτοσικλετών, αν το κράνος το οποίο φορούν δεν έχει διαφανές προστατευτικό κάλυμμα, φορούν και γυαλιά κατά του ανέμου. Γιατί θα μπορούσε να ισχυρισθεί ότι δεν είχε τη ζελατίνα αλλά τα ειδικά πλαστικά γυαλιά που είναι αποκλειστικά για μοτοσυκλέτα. Τα γυαλιά ηλίου θα μπορούσε αν ήθελε να το φοράει αλλά θα έπρεπε να είχε την προστατευτική ζελατίνα (τζάμι). Το γεγονός ότι δεν είχε ζελατίνα (τζάμι) είναι άλλη παράβαση και ενδεχομένως όχι με τόσο υψηλό πρόστιμο.

Ρωτήσαμε ανώτερο αξιωματικό της Τροχαίας. Μας είπε ότι το κράνος που του στείλαμε να δει είναι νόμιμο και δεν δικαιολογεί κάποια παράβαση.

Ρωτήσαμε ιδιοκτήτη Σχολής Οδηγών. Μας απάντησε ότι όταν γίνεται εξέταση είναι υποχρεωτικό ο αναβάτης να έχει κατεβασμένη τη ζελατίνα.

Απαντήσεις σε όλα μας τα ερωτήματα μας έδωσε ο κ. Γιάννης Τζωρτζόπουλος

Ρωτήσαμε και άλλους τροχονόμους να μας πουν αν γνωρίζουν πως μπορούν να διαπιστώσουν αν ένα κράνος είναι εγκεκριμένο και τηρεί τους όρους ασφαλείας η είναι ένα πλαστικό που αρκετοί το φορούν απλά και μόνο για να αποφύγουν το πρόστιμο. Δυστυχώς αυτοί οι αναβάτες δεν έχουν καταλάβει ότι το κράνος επιβάλλεται όχι για να μην βεβαιώνει η τροχαία μια παράβαση αλλά για να προστατεύουν το κεφάλι τους από μια πτώση.

Κάποιοι τροχονόμοι ήξεραν ότι οι προδιαγραφές ασφαλείας αναγράφονται στο εξωτερικό αλλά μέχρι εκεί. Το βρίσκουμε λογικό να μην ξέρουν γιατί σπάνια γίνεται τέτοιο μάθημα από το αρμόδιο υπουργείο στους τροχονόμους. Κάθε αστυνομικός δεν οφείλει να ξέρει τα μοντέλα με τα κράνη αλλά οφείλει να διακρίνει τις σημάνσεις.

Στην πράξη, ένας τροχονόμος μπορεί να ελέγξει αν ένα κράνος πληροί τις απαιτούμενες προδιαγραφές ασφαλείας εξετάζοντας:

Α. Την ετικέτα πιστοποίησης που είναι ραμμένη στο λουράκι ή στο εσωτερικό του κράνους.

Β. Τη σήμανση έγκρισης τύπου, όπως η ευρωπαϊκή προδιαγραφή ECE 22.05 ή η νεότερη ECE 22.06.

Γ. Αν το κράνος είναι εμφανώς ακατάλληλο (π.χ. κράνος εργοταξίου, ποδηλάτου ή εμφανώς απομίμηση).

Αν λείπει η απαιτούμενη σήμανση ή υπάρχουν ενδείξεις ότι το κράνος δεν είναι εγκεκριμένο, μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν πληροί τις προδιαγραφές και να βεβαιωθεί σχετική παράβαση. Αν υπάρχει αμφιβολία, η ύπαρξη της σωστής πιστοποίησης πάνω στο κράνος είναι το βασικό στοιχείο που εξετάζεται. Κάτι τέτοιο ο αστυνομικός που βεβαίωσε την παράβαση προφανώς δεν το έκανε. Ίσως γιατί δεν ήξερε. Αν ήξερε θα διάβαζε ότι το κράνος ήταν εγκεκριμένο αλλά η παράβαση ήταν ότι δεν είχε το προστατευτική ζελατίνα (τζάμι).

Οι περισσότεροι τροχονόμοι που κάνουν ελέγχους σε μοτοσικλετιστές γνωρίζουν ότι η ετικέτα έγκρισης τύπου βρίσκεται συνήθως:

Α: Ραμμένη στο λουράκι του κράνους ή στο εσωτερικό του κράνους, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Β: Η σήμανση δεν είναι μόνο ένα γράμμα "E". Συνήθως αποτελείται από ένα Ε μέσα σε κύκλο (ή e σε ορθογώνιο, ανάλογα με το σύστημα έγκρισης), έναν αριθμό που δηλώνει τη χώρα που χορήγησε την έγκριση (π.χ. E3 για την Ιταλία, E4 για την Ολλανδία) τον κωδικό της έγκρισης 06 για την 22.06 και τον κωδικό του τύπου P για τα Full Face και J για τα ανοικτά (Jet).

Επομένως, ένας τροχονόμος που θα θελήσει να ελέγξει το κράνος σου είναι πιθανό να ζητήσει να δει την ετικέτα ή να ψάξει ο ίδιος στο λουράκι ή στο εσωτερικό. Δεν σημαίνει βέβαια ότι όλοι έχουν την ίδια εμπειρία ή ότι κάθε έλεγχος γίνεται με τον ίδιο τρόπο.

Τι λέει η νομοθεσία:

Τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) ορίζουν τον κανονισμό που περιγράφει τον τρόπο παραγωγής και δοκιμής του κράνους της μοτοσυκλέτας σας. Ο κανονισμός του ΟΗΕ Νο. 22 ισχύει για κράνη μοτοσυκλετών που έχουν άδεια να πωλούνται ως νόμιμα στους ευρωπαϊκούς δρόμους. Ο κανονισμός θεσπίζει «ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση των προστατευτικών κρανών και των προσωπίδων τους για οδηγούς και επιβάτες μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων». Η τρέχουσα έκδοση του κανονισμού είναι ο Κανονισμός του ΟΗΕ αριθ. 22.06.

Με τον κανονισμό 22.06 σε ισχύ, τα ακόλουθα προστέθηκαν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού:

Αρθρωτά κράνη – Κράνη εξοπλισμένα με κινητό ή αποσπώμενο προστατευτικό κάτω κάλυμμα προσώπου, θα υποβάλλονται σε δοκιμές με ή χωρίς το προστατευτικό πηγουνιού στη θέση τους.

Αντιηλιακές ασπίδες (γείσο) – Οι αντηλιακές ασπίδες δεν πρέπει να συγκρατούν ή να εμποδίζουν την κίνηση της προσωπίδας (ζελατίνας). Με το άνοιγμα της ζελατίνας, το γείσο θα πρέπει να μένει ή να επανέρχεται στην σταθερή του θέση. Το γείσο θα πρέπει να μπορεί να μετακινηθεί χωριστά από την ζελατίνα με μια απλή κίνηση. Τα κράνη που διατίθενται στην αγορά με γείσο θα δοκιμάζονται με το γείσο στην κανονική του θέση.

Ανακλαστικά αυτοκόλλητα – Προκειμένου να συμμορφωθούν με τις εθνικές απαιτήσεις, το κράνος ενδέχεται να απαιτείται να έχει ανακλαστικά υλικά. Αυτά τα υλικά μπορούν να παραδοθούν με το κράνος, με τις κατάλληλες οδηγίες για το πού και πώς να τα εφαρμόσετε στο κράνος.

Αξεσουάρ – Κράνη που διατίθενται στην αγορά με αξεσουάρ θα εξετάζονται για να βεβαιωθεί ότι ο εξοπλισμός δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις και ότι το κράνος και/ή η μάσκα εξακολουθούν να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις. Η δοκιμή θα γίνει με και χωρίς το εξάρτημα και την υποστήριξή του, με ιδιαίτερη προσοχή στην απορρόφηση ενέργειας, τις αιχμηρές άκρες και το οπτικό πεδίο. Δεν επιτρέπεται να τροποποιήσετε το κράνος από τις αρχικές του προδιαγραφές όπως κατασκευάστηκε. Τα εξαρτήματα πρέπει να τοποθετούνται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή του κράνους. Μόνο τα εξαρτήματα που έχουν δοκιμαστεί κατά τη διαδικασία έγκρισης τύπου του κράνους διατηρούν την έγκριση τύπου έγκυρη.

Δοκιμή κρούσης σωματιδίων στην ζελατίνα σε υψηλές ταχύτητες – Για να βεβαιωθείτε ότι οι προσωπίδες δεν θραύονται όταν χτυπηθούν από κάτι σκληρό κατά τη διάρκεια της διαδρομής σας, θα πρέπει να δοκιμαστούν με μια χαλύβδινη σφαίρα στα 60 m/s. Η προσωπίδα (ζελατίνα) δεν πρέπει να σπάει ή να παραμορφώνεται και το περίβλημα της προσωπίδας δεν πρέπει να χωρίζεται σε δύο ή περισσότερα κομμάτια ή να μην μπορεί πλέον να συγκρατεί τη προσωπίδα στη θέση της.

Εγκεφαλικός τραυματισμός λόγω περιστροφής – Εισάγεται μια μέθοδος δοκιμής πρόσκρουσης για τη μέτρηση της περιστροφικής επιτάχυνσης, για τη δοκιμή της πρόσκρουσης στον εγκέφαλο όταν το κράνος στρίβει κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος. Για να δοκιμασθεί αυτό, το κράνος θα αφεθεί να πέσει, κάτω από καθορισμένες γωνίες και με καθορισμένη ταχύτητα, σε ένα άκαμπτα τοποθετημένο αμόνι.

Ο κανονισμός 22.06 ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2020 και τέθηκε σε ισχύ από το 2024. την ίδια χρονιά ξεκίνησε η παραγωγή κρανών με τη νέα προδιαγραφή και σταμάτησε η παραγωγή στα κράνη προδιαγραφής 22.05. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορείτε πλέον να αγοράσετε κράνος εγκεκριμένο βάσει του κανονισμού 22.05 άλλα σήμερα θα είναι ήδη κατασκευασμένο δυο χρόνια πρίν. Ο κανονισμός 22.06 λέει: «Τα συμβαλλόμενα κράτη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό μπορούν να απαγορεύσουν την πώληση κράνους και προσωπίδων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις της σειράς τροποποιήσεων 06».

Ο κανονισμός Νο. 22 απαιτεί κάθε κράνος μοτοσυκλέτας να φέρει ένα αυτοκόλλητο ραμμένο μέσα ή πάνω στο σύστημα συγκράτησης (γνωστός και ως: «το λουρί του πηγουνιού»). Αυτό το αυτοκόλλητο δείχνει το σήμα αναγνώρισης, τον αριθμό αναγνώρισης και τον σειριακό αριθμό παραγωγής. Νέο στον κανονισμό 22.06 είναι η απαίτηση να αναφέρεται στο κράνος το έτος παραγωγής του κράνους.

Πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τις ετικέτες ECE 22

Για να πωλείται το κράνος σας ως νόμιμο στην Ευρώπη, απαιτείται ετικέτα ECE 22 E-Mark .

Την ετικέτα E-Mark θα την βρείτε ραμμένη στο λουρί του πηγουνιού του κράνους σας.

Τα ψηφία μετά το «E» προσδιορίζουν τη χώρα όπου δοκιμάστηκε το μοντέλο κράνους και εγκρίθηκε το ECE 22.

Το 06 σημαίνει ECE R22.06, ακολουθούμενο από τον τετραψήφιο αριθμό έγκρισης κράνους.

Μετά την παύλα (-) θα βρείτε τον σειριακό αριθμό παραγωγής.

Το(τα) γράμμα(τα) στη μέση μεταξύ των δύο αριθμών δείχνει την έγκριση τύπου:

(J) Jet: κράνος χωρίς κανένα μέρος για να καλύπτει το κάτω μέρος του προσώπου. Ανοιχτό πρόσωπο.

(NP) Jet: κράνος με αποσπώμενο ή κινητό μέρος που καλύπτει το κάτω μέρος του προσώπου που δεν προστατεύει το πηγούνι.

(P) Ολόσωμο, κράνος με αποσπώμενο, κινητό ή ενσωματωμένο (μόνιμα σταθερό) μέρος του κράνους που καλύπτει το κάτω μέρος του προσώπου και προορίζεται να προστατεύει το πηγούνι.

(P/J) Αρθρωτό κράνος, σημαίνει κράνος, εξοπλισμένο με κινητό ή αποσπώμενο προστατευτικό κάτω κάλυμμα προσώπου, που πληροί τις απαιτήσεις και για τις δύο συνθήκες χρήσης με ή χωρίς προστατευτικό πηγουνιού στη θέση του. Η προστασία του πηγουνιού είναι εγγυημένη μόνο με το κάτω κάλυμμα προσώπου στη θέση του.

Ορισμένα κράνη «flip-front» είναι εγκεκριμένα και «J» και «P», που σημαίνει ότι ελέγχονται σύμφωνα με τους κανόνες τόσο των εγκρίσεων τύπου «jet» όσο και των πλήρως «προστατευτικών». Αυτό που σημαίνει για εσάς είναι ότι αυτά τα κράνη (και μόνο αυτά) μπορούν να οδηγηθούν είτε με το υποσιάγωνο σηκωμένο προς τα πάνω είτε χαμηλωμένο και κλειδωμένο στην θέση του.

Οι κύριες χώρες έγκρισης τύπου (E-mark):

Ε1: Γερμανία

Ε2: Γαλλία

Ε3: Ιταλία

Ε4: Ολλανδία

Ε5: Σουηδία

Ε6: Βέλγιο

Ε7: Ουγγαρία

Ε8: Τσεχία

Ε9: Ισπανία

Ε10: Γιουγκοσλαβία

E11: Ηνωμένο Βασίλειο

Ε12: Αυστρία

Ε13: Λουξεμβούργο

Ε14: Ελβετία

Ε16: Νορβηγία

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των Οδηγιών της ΕΕ και των Κανονισμών του ΟΗΕ;

Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) εκκινούν και επεξεργάζονται Οδηγίες της ΕΕ. Οι οδηγίες αυτές εγκρίνονται με ειδική πλειοψηφία σε διαδικασία συναπόφασης από το Συμβούλιο της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ). Οι Οδηγίες της ΕΕ είναι δεσμευτικές, δηλαδή εφαρμόζονται σε υποχρεωτική βάση από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

Στο πλαίσιο της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE) στην Γενεύη, το WP.29 και τα θυγατρικά του όργανα αναπτύσσουν τους Κανονισμούς βάσει της Συμφωνίας του 1958, σε συνεργασία με όλα τα Συμβαλλόμενα Μέρη της Συμφωνίας και μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ). Οι κανονισμοί των Ηνωμένων Εθνών δεν εφαρμόζονται σε υποχρεωτική βάση, αλλά εάν ένα Συμβαλλόμενο Μέρος (C.P.) αποφασίσει να εφαρμόσει έναν κανονισμό του ΟΗΕ, η υιοθέτηση καθίσταται δεσμευτική πράξη. Ένα C.P. που έχει εκδώσει κανονισμό βάσει της Συμφωνίας του 1958 επιτρέπεται να χορηγεί εγκρίσεις τύπου σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό και απαιτείται να αποδεχθεί την έγκριση τύπου οποιουδήποτε άλλου C.P. που εξέδωσε τον ίδιο κανονισμό.