Το MotoGP μετακομίζει στην πίστα της Goiânia, χίλια χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Rio De Janeiro για τον 2ο Αγώνα του 2026. Όμως ο πρώτος Αγώνας που έγινε σε αυτήν την πίστα το 1987 ήταν τουλάχιστον επεισοδιακός, καθώς τότε το paddock των GP500 και 250, έφτασε λίγες μόλις ημέρες μετά την τραγωδία με το Καίσιο-137 που συγκλόνισε την Βραζιλία! Η Goiânia προσπαθούσε ακόμη να συνέλθει από ένα από τα χειρότερα ραδιολογικά ατυχήματα που έχουν συμβεί ποτέ εκτός πυρηνικού σταθμού.

Με την ευκαιρία το GPOne.com μας θυμίζει ότι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP θα επιστρέψει στηn Βραζιλία, μια χώρα που δεν έχει επισκεφθεί από το 2004. Τότε, το Grand Prix διεξαγόταν στην πίστα Jacarepaguá στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Είναι ένας από τους αγώνες που ο κόσμος θυμάται με τη μεγαλύτερη νοσταλγία.

Αυτή τη φορά, όμως, ο αγώνας δεν θα γίνει στο Ρίο ντε Τζανέιρο, αλλά στηn Goiânia, η οποία φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 1987 έως το 1989, πριν παραδώσει τη σκυτάλη στο Interlagos του Σάο Πάολο.

Το 1987, χωρίς να το γνωρίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στην Goiânia σημειώθηκε ένα μοναδικό ραδιενεργό περιστατικό. Στην Βραζιλία θεωρείται ένα από τα σοβαρότερα πυρηνικά ατυχήματα στην ιστορία που δεν συνδέονται με πυρηνικό εργοστάσιο. Προκλήθηκε από μια ιατρική πηγή Καίσιου-137 που είχε εγκαταλειφθεί σε ένα ανενεργό νοσοκομείο.

Τι συνέβη

Τον Σεπτέμβριο του 1987, δύο συλλέκτες παλιοσίδερων μπήκαν σε ένα παλιό εγκαταλελειμμένο κέντρο ακτινοθεραπείας στην Goiânia, στην πολιτεία Goiás. Εκεί βρήκαν μια συσκευή ακτινοθεραπείας που περιείχε περίπου 93 γραμμάρια Καίσιου-137, μιας εξαιρετικά ραδιενεργής ουσίας. Πήραν τη συσκευή και τη μετέφεραν σε μια μάντρα παλιοσίδερων, όπου αποσυναρμολογήθηκε.

Όταν άνοιξε η κάψουλα, εμφανίστηκε μια φωτεινή μπλε σκόνη (ραδιενεργό χλωριούχο Καίσιο), που εξέπεμπε μια μπλε λάμψη στο σκοτάδι. Πολλοί άνθρωποι την άγγιξαν, επειδή έμοιαζε με κάτι περίεργο ή ακόμη και πολύτιμο.

Η μόλυνση

Το ραδιενεργό υλικό διασκορπίστηκε χωρίς κανείς να το καταλάβει: μεταφέρθηκε σε σπίτια, δόθηκε σε φίλους και απλώθηκε πάνω σε αντικείμενα και ρούχα. Μέσα σε λίγες ημέρες, δεκάδες άνθρωποι άρχισαν να αισθάνονται άρρωστοι (εμετοί, εγκαύματα, ναυτία), αλλά κανείς δεν καταλάβαινε γιατί.

Ο απολογισμός

Μέχρι να αντιληφθούν οι αρχές τι συνέβαινε, τέσσερις άνθρωποι είχαν πεθάνει από οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας, 249 άνθρωποι είχαν μολυνθεί, περίπου 112.000 άνθρωποι είχαν ελεγχθεί με μετρητές Geiger και περισσότερα από 1.000 σπίτια είχαν επιθεωρηθεί — με έως και 85 σπίτια να κατεδαφίζονται λόγω μόλυνσης.

Ένα από τα πιο γνωστά θύματα ήταν η Leide das Neves Ferreira, ένα κοριτσάκι 6 ετών που είχε παίξει με τη φωτεινή σκόνη.

Η απορρύπανση

Η πόλη αναγκάστηκε να προχωρήσει σε μια τεράστια επιχείρηση απορρύπανσης: τόνοι χώματος, ρούχων και αντικειμένων συλλέχθηκαν και τα μολυσμένα υλικά θάφτηκαν σε ειδικούς χώρους αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων, ενώ ολόκληρες γειτονιές τέθηκαν σε καραντίνα.

Το ατύχημα κατατάσσεται στο Επίπεδο 5 της κλίμακας INES (όπως το Three Mile Island) και είναι το χειρότερο πολιτικό ραδιολογικό ατύχημα στην ιστορία. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι δεν αφορούσε πυρηνικό αντιδραστήρα: προκλήθηκε απλώς από μια ιατρική πηγή που είχε μείνει αφύλακτη.

Η πίστα της πόλης, που σήμερα είναι γνωστή ως Autódromo Internacional Ayrton Senna de Goiânia, είχε εγκαινιαστεί το 1974, αλλά μετά το ατύχημα χρησιμοποιήθηκε όλο και περισσότερο ως εργαλείο αναζωογόνησης της περιοχής.

Στη δεκαετία του 1990 και του 2000 φιλοξένησε:
αγώνες Formula Truck, βραζιλιάνικα πρωταθλήματα αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας, καθώς και μικρότερα διεθνή events.

Η ιδέα ήταν ξεκάθαρη: να επιστρέψουν το κοινό και τα μέσα ενημέρωσης στην Goiânia με κάτι εντελώς διαφορετικό από την εικόνα του πυρηνικού ατυχήματος.

Η γειτονιά που επλήγη περισσότερο ήταν η Setor Aeroporto, στο κέντρο της πόλης.

Ραδιενεργό υλικό μεταφέρθηκε και σε άλλες γειτονιές, αλλά καμία από αυτές δεν βρίσκεται κοντά στην πίστα, η οποία βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πόλης, σε μια εντελώς διαφορετική περιοχή.

Και πώς πήγε το GP;

Το Βραζιλιάνικο Grand Prix του 1987, που διεξήχθη στην Goiânia στις 27 Σεπτεμβρίου, ήταν ένας πολύ σημαντικός αγώνας στην ιστορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας: όχι μόνο ήταν η πρώτη διοργάνωση GP στην Goiânia, αλλά ουσιαστικά έκρινε και τον Παγκόσμιο Τίτλο στα 500cc.

Ήταν ο 14ος γύρος της σεζόν του 1987 και ο προτελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος. Στη βαθμολογία, ο Wayne Gardner (Honda) βρισκόταν ήδη πολύ κοντά στον Τίτλο και έφτασε στη Βραζιλία με τη δυνατότητα να τον εξασφαλίσει.

Το paddock έφτασε στη Νότια Αμερική με ορισμένες ανησυχίες: τα ταξίδια προς τα εκεί δεν ήταν πάντα εύκολα και πολλοί ιδιώτες αναβάτες δεν εμφανίστηκαν λόγω του κόστους μετακίνησης. Στο τέλος, ωστόσο, η διοργάνωση κρίθηκε καλή, παρόλο που η πίστα ήταν αρκετά ανώμαλη ως προς το οδόστρωμα.

Ο αγώνας κυριαρχήθηκε από τον Wayne Gardner, ο οποίος ξεκίνησε από την pole position και έλεγξε τον αγώνα από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Αυστραλός νίκησε, τερματίζοντας μπροστά από τους Eddie Lawson, Randy Mamola, Didier De Radigues και Christian Sarron.

Στη Goiânia αγωνίστηκαν μόνο δύο κατηγορίες: η 500cc και η 250cc, την οποία κέρδισε ο Dominique Sarron μπροστά από τους Sito Pons και Carlos Cardús. Οι μικρότερες κατηγορίες (125cc και 80cc) δεν συμπεριλήφθηκαν στους εκτός Ευρώπης αγώνες εκείνης της χρονιάς.

Μετά 39 χρόνια από το φοβερό εκείνο ατύχημα και 37 χρόνια μετά τον τελευταίο Αγώνα MotoGP στην περιοχή που βρίσκεται κοντά στην Πρωτεύουσα της Βραζιλίας, την Brazilia, η μοτοσυκλετιστική κοινότητα της χώρας θέλει να υποστηρίξει τον Βραζιλιάνο Diogo Moreira και τον Ιταλό-Βραζιλιάνο Franky Morbidelli και αναμένεται να δώσει δυναμικό παρόν! Σε λίγες ημέρες θα δούμε λοιπόν ξανά το #BrazilianGP σε μια χώρα που ο μηχανοκίνητος αθλητισμός – κυρίως λόγω Ayrton Senna βρίσκεται μέσα στις καρδιές των κατοίκων.